En het stof waait weg

 

ik kwam noch man noch vrouw tegen
het was een mens
tijd ging eraan voorbij
liet sporen na
zoute tranen door diepe voren
kraaienpootjes tekenden vreugde
ik zag het niet
want achter alle tijd, achter het oppervlakkige
achter dag en nacht, zag ik de ziel zo zuiver
zoals deze altijd moet zijn geweest
vanaf het begin
toen zag hij zij, toen zag zij hij
en ze kusten elkaar niet
want dat was al gebeurd

Kort verhaal

John D. Muller View All →

Schrijver van korte verhalen. Soms iets langer. Soms iets anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: